Er is meer dan de Staatsbossen

'Wandelen' heeft vele betekenissen. Dagelijks strekken vele mensen hun benen. Maar lang niet iedereen doet dit op dezelfde manier. Voor Jan is het een boswandeling op de zondagmiddag. Voor Piet niet meer dan een blokje om. Mien loopt graag een bewegwijzerde route van meerdere kilometers. Voor Katrien geldt echter alleen nog het echte werk: een knapzakroute of een Lange Afstands Wandeling, zoals het Pieterpad of een van de vele Streekpaden die ons land rijk is. Klaas doet er nog een schepje bovenop. Hij wil koste wat kost zijn zestig kilometer op een dag halen.

Hoe dan ook, wandelen blijkt de meest ultieme manier van actieve ontspanning te zijn. Rugzak op en back to basic. Eén worden met natuur en landschap; weg van de dagelijkse beslommeringen; totale ontlading.

Ook Anneke en Dave uit Assen waren het gewend. Op de zondagmiddagen erop uit met dochter en viervoeter. Gekleurde paaltjesroutes volgen. Of zomaar zien waar je uitkomt. Voornamelijk door bekend bos- of heidegebied. Totdat ze ontdekten dat er meer is dan dat.

Er werden routeboekjes gekocht of een zelf uitgezet tochtje gelopen. Vaak was het heel verrassend om na bosrand en bouwland bewust of bij toeval ineens een authentiek Drents dorpje binnen te wandelen. Middels boomstammetjes ondiepe beekjes over te steken. Of de weg te zoeken temidden van een kudde uitheemse koeien.

De grenzen verlegd

En zo werden cultuur, historie en natuurschoon ontdekt in eigen omgeving; het paradijs in de achtertuin. En zo ook werd de Drentsche Aa niet alleen maar meer gezien vanaf een brug, maar werden de oevers verkend van de vele beken die het Drentse landschap rijk is. De beleving werd intenser, de tochten langer. Grenzen werden overschreden naar omringende provincies. En werd af en toe zelfs een uitstapje gemaakt naar Ardennen of Vogezen.

Het beschrijven van de belevingen groeide mee. Geïnspireerd door Haro Hielkema van dagblad Trouw en wandelend schrijver J. J. Voskuil, werd van elke wandeling verslag gemaakt. Hen zijn ze dankbaar. Want de beschrijvingen dienden niet alleen het doel om af en toe eens terug te kunnen blikken. Al gauw bleek dat je je avonturen kunt herbeleven. En soms intenser dan voorheen.

Er zouden nog vele volgen.

Selfmade routes

De keuzemogelijkheden in de directe omgeving raakten al snel uitgeput. En ging niet zelden een deel van de weekenden verloren met het zoeken naar geschikte route-informatie. Steeds vaker ook werd daarom op de vrijdagavond noodgedwongen nog snel even een tochtje op de kaart uitgestippeld. En van het een komt het ander...

Wandelweg.nl

Onbewust kwam er een verschuiving in de wandelenergie. Verhalen werden minder talrijk. Routes daarentegen werden bewuster samengesteld en van een duidelijke beschrijving voorzien. Ook werden informatieve teksten en een routekaartje toegevoegd. Een volwaardige routebeschrijving dus.

Lang werd gezocht naar de juiste mogelijkheden om ook andere enthousiaste wandelaars te kunnen laten meegenieten. En de selfmade routes veilig te stellen voor de toekomst. Uiteindelijk werd begin 2005 het besluit genomen gebruik te gaan maken van de digitale snelweg. Wandel weg was geboren.

Een woord van dank

Vele mensen en instanties droegen bewust of onbewust hun steentje bij aan het ontstaan van wandelweg.nl. Hiervoor onze dank!

Bijzondere aandacht verdienen echter wel de volgende personen:

• René Albertema voor het eerder mogelijk maken van deze website dan we ooit durfden dromen.
• Martijn Drenth, de webdesigner die gedachten en ideeën wist om te zetten in dat wat niet alleen wij mooi vinden.
• Klaas Sangers, de programmeur in spé die zijn stageopdracht tot een alom gewaardeerd einde bracht.
• En Esther Bekkema voor het nalezen van alle teksten.